Op 16 januari 2008 viel zonder mijn telefoon uit mijn handen. De volgende dag - op weg naar mijn werk - merkte ik dat het stuur steeds uit mijn linkerhand gleed. Ben weer naar huis gegaan. 's Avonds belde ik mijn zus die opmerkte dat ik met een dubbele tong sprak. Zij heeft de huisartsenpost gebeld en daar kon ik direct terecht.

De arts deed wat testjes en constateerde een CVA. Ik kreeg preventief bloedverdunners (persatin 200 mg. en ascal.). De dinsdag erop kon ik bij de neuroloog terecht. Na enige stilte en een klein onderzoek constateerde hij dat er neurologisch niets met me aan de hand was, en dat ik het wat rustiger aan moest doen. Een CVA en TIA was uitgesloten, en ik moest stoppen met de bloedverdunners.

Precies een week later - op 30 januari - kreeg ik een hartinfarct en werd ik met de ambulance naar het ziekenhuis gebracht. Onderweg vertelde ik wat een week eerder was gebeurd. Bij aankomst moest er, voor gedotterd kon worden, een ct-scan worden gemaakt. Hierop was te zien dat ik een CVA had gehad. De cardioloog heeft me gedotterd en een stand geplaatst. De volgende dag mocht ik terug naar het ziekenhuis in mijn woonplaats. Ik ben daar 5 dagen opgenomen geweest. De neuroloog heeft me bezocht en merkte op dat het infarct een gevolg was van het stoppen met de bloedverdunners. Hij nam alle schuld op zich. Hoe nu verder, ik heb nog niets ondernomen. Graag uw mening.

Moes