voorkommedischemissers.nl
Checklists
| Gevolgen van een medische tuchtzaak (19-07-09) |
|
Dat het aanspannen van een tuchtzaak tegen een arts een duidelijk statement van mijn kant was, wist ik. Waar ik echter niet op voorbereid was, waren de gevolgen van de tuchtzaak. De huisarts haalde me in haar 1e verweer compleet door het slijk. Toen ik de onzin die ze had opgeschreven, wist te weerleggen, schreef ze in haar 2e verweer dat ze haar informatie van de andere artsen in het dorp had. Ik was verbijsterd. Ik had de huisarts geen toestemming gegeven om met de ander praktijk te praten. Ik ging naar een andere huisartsenpraktijk een paar kilometer verder om me daar te laten inschrijven. Die huisarts was allesbehalve blij met mij en liet duidelijk merken dat ik er niet welkom was. Ze zei dat de huisarts die ik had aangeklaagd maar een nieuwe huisarts voor me moest zien te vinden en dat ik misschien maar beter naar een praktijk 15 kilometer verderop kon gaan. Bij het opruimen van de papieren van de tuchtzaak, zag ik opeens op 2 brieven die de huisarts bij haar verweer had gedaan, faxnummers staan. Het bleek dat de huisarts tijdens de tuchtzaak zonder mijn toestemming bij allerlei ziekenhuizen informatie over me had opgevraagd. Geschrokken van de situatie besloot ik alle ziekenhuizen waar ik de afgelopen 10 jaar ben geweest te vragen of mijn oude huisarts ook daar informatie had opgevraagd. De ziekenhuizen reageerde goed. Op één ziekenhuis na. De klachtenfunctionaris van het ziekenhuis schreef dat ik ze niet wou vertellen of mijn huisarts informatie over me had opgevraagd. De arts moest zich immers kunnen verdedigen en ze had recht op die informatie. De tuchtzaak ging echter over het functioneren van de huisarts. Het ziekenhuis speelde geen rol in de zaak. Ook had ik er gewoon recht op om te weten wie mijn medische gegevens had opgevraagd. Ik schreef daarop een brief naar de directie. De brief die ik terug kreeg, was onvoorstelbaar. De raad van bestuur schreef dat de privacy van de huisarts in gevaar was als ze mij zouden vertellen of ze wel of niet informatie had opgevraagd. Daarnaast had ik volgens de RvB ook geen recht op de informatie. Ik heb de huisartsen later geschreven met de vraag naar welke huisarts ik nu moest. Ze reageerden niet. Op de 2e brief ook niet. Toen ik ze mailde met de vraag bij welke klachteninstantie ze waren aangesloten, reageerde slechts 1 van de 3 praktijken. Het is ruim 2 jaar na de tuchtzaak en ben nog steeds huisartsloos. Ik verloor echter veel meer: Ik ben het vertrouwen in artsen kwijt geraakt… Jacobien
Reacties (1)
|
Voor je het weet ga je bij kritiek je leven lang als querulant door het leven.
Er moeten juridische mogelijkheden komen om hufterige artsen aan te pakken buiten het tuchtcollege om.