Bestudering van de rijksbegroting over de zorguitgaven in 2008 leert dat de gezondheidszorg (dat is dus zonder de langdurige zorg) 30 miljard opslokt van de totale zorguitgaven van 54 miljard. In de toelichting op de begroting staat het versterken van de positie van de burger in zijn rol als zorgconsument als eerste ministeriële verantwoordelijkheid genoemd. Hiervoor is echter slechts ruim 3 miljoen begroot.

Toch is door een goede invulling van juist deze verantwoordelijkheid het meest te bereiken als het gaat om doelmatige zorg en kostenbeheersing. Doelmatige zorg is zorg waar de consument ook écht iets aan heeft. Door mijn jarenlange ervaring als arts op verschillende posities weet ik dat veel zorg juist niet doelmatig is. Enkele van de vele voorbeelden hiervan zijn:

• Onnodige controleconsulten bij huisartsen en vooral bij specialisten, waarbij aan de consument niet wordt uitgelegd wat hij daar wijzer van wordt, laat staan dat hem een keuze wordt geboden.
• Levenslange behandeling met bloeddrukpillen op basis van soms dubieuze statistiek van de farmaceutische industrie.
• Onnodig medisch technisch aanvullend onderzoek voor de zekerheid, wat bij de consument vaak juist de onzekerheid vergroot.
• Allerlei symptoombestrijding bij kwalen die vanzelf genezen.

Ik kan slechts schatten hoe vaak nutteloos medisch handelen plaatsvindt, maar het zal toch al gauw over 20 tot 25 procent van de consulten bij artsen gaan met de daaruit voortvloeiende onderzoekskosten. Dat komt neer op zeker 6 miljard van de zorguitgaven. Als de regering een deel van deze besparing zou investeren in het versterken van de positie van de zorgconsument, dan kunnen de zorguitgaven de komende jaren nóg verder omlaag.

Jannes Koetsier, Hoogeveen
Arts en auteur van 'De gezonde patiënt'

Bron: NRC Handelsblad, 24 september 2007