Op weg naar een klachtenvrij leven (31 oktober 2007)
In 1964 viel ik 10 meter naar beneden, later viel ik van een schommel, weer later van een tractor, 2 hersenschuddingen, Verwurging door een sjaal in tandwiel van een brommer, enz. Van zeer jong af aan heb ik pijnklachten, huilbuien en vele andere verstoringen. Ook met mijn zwangerschappen - 5 in totaal - had ik problemen: een doodgeboorte bij 6 maanden, een dysmatuur, een pre-dysmatuur, een miskraam en de vijfde keer therapie omdat mijn placenta niet functioneerde na de 30ste week.

Vanaf mijn 18de ben ik gaan zoeken naar de oorzaak van de vele problemen. Het klopte gewoon niet. Ik heb vele teleurstellende ervaringen opgedaan in alle gezondheidsgroepen die te bedenken zijn. Mijn psychiater vertelde rond mijn 33ste dat ik hoogbegaafd ben. Dat gaf helderheid, maar  veranderde niets aan mijn pijnklachten.

Door alle klachten en door te weinig scholing ben ik baan na baan kwijt geraakt. En mijn zelfvertrouwen werd er niet beter op. Ik zit nu alweer 3 jaar thuis. Op een dag kon ik mijn armen niet meer naar achteren bewegen. Ik realiseerde me dat ik niet afhankelijk wilde worden van wie dan ook. In totale uitputting belde ik een chiropractor en 2 dagen later had ik een afspraak. Pas toen bleek wat er allemaal mis was: problemen met de atlas en draaier (wervels die het draaien van het hoofd mogelijk maken, red.), overige nekwervels waren verschoven en beknelde zenuwen.

Na de eerste behandeling ging het licht letterlijk aan in mijn hoofd! Ik liet zijn werk ondersteunen door een osteopaath. Dat zorgde voor nog meer verbetering. Nu loop ik bij een neuroloog die zich verdiept in het orthomoleculaire geneeskunde. Hij neemt het laatste deel onder handen. Ik heb een stofwisselings probleem!!

Als stress de enige diagnose is die artsen kunnen stellen dan kan ik mij ook vestigen als arts, en denk dat menigeen beter af is.

Ik ben door de vele onkunde enorm beschadigd in mijn ziel. Ervaringen opgedaan die je een medemens niet gunt. Aan deze misstanden moet een halt worden geroepen. We betalen ziektekosten, maar uiteindelijk onderhouden we de luxe leventjes van anderen en worden we er zelden zelf beter van.

Amy
Reacties (1)
1 Zondag 06 September 2009 00:28
humanisme
Hai Amy, ik ken het verhaal dat jij beschrijft....alleen op zeer andere manier.
Ik ben btw zwanger, maar vader wilde achteraf toch geen verantwoordeljkheid nemen. Mis veel steun nu, en juridisch worden vaders niet aaangepakt. Een schande!
 
degezondepatient.nl gemaakt door WorkingComputer.nl | Webmaster Login |