Ik reageer op uw reactie; het klopt zoals u Dr Smans beschrijft. Zelf ben ik dus 18 July 2007 aan het eind van de middag geopereerd na twee dagen terwijl de OpnameOk me zei 'Ja dat kan helemaal niet zo snel'.

Wat de verpleging op de short stay afdeling betreft; ik had daar in 2007 een goede ervaring mee. Onlangs echter heb ik mijn tweede trans urethele resectie gehad, weer 2 dagen op diezelfde short stay. Deze keer was mijn ervaring met de verpleegkundigen erg slecht. Het leek wel alsof ik in een ander ziekenhuis verbleef.

Ik realiseer me dat het te maken moet hebben met wat voor persoonlijkheden het zijn en of personeelsgebrek? .

Voorbeelden: ik vroeg om zoutloos eten ivm het feit dat het belangrijk is om veel te plassen na een blaasoperatie. 'We hebben geen zoutloos eten', was de reactie.

Ik vroeg of ze me wilden catheriseren na een uur chemo spoeling omdat na zo'n operatie het (wat er ook in je blaas zit er niet uitloopt. Blaakrampen of de Ruggeprik die nog niet uitgewerkt is) 'Nee, dat deed men niet'. Ik gaf dat daardoor de vorige keer de spoeling er 3 uur te lang heeft ingezeten wat erg riskant is voor de gezonde huid in je blaas.
'Nee dat deed men niet'.

Op zulke momenten heb je iemand nodig die voor jou op een duidelijke corecte manier aangeeft dat je na een uur gecatheriseerd wil worden en waarom. Je bent een betalende zorgconsument en je hebt recht op een veilige spoeling.
Als patient die daar ligt heb je weinig in te brengen. Men had dit kunnen overleggen met de arts, wat men niet deed ook niet toen ik het vroeg. Als een dokter zegt 'Catheriseer die mevrouw na een uur spoeling was het wel gebeurt.

Ik moest zelf in de gaten houden wanneer mijn infuuszak leeg was en bellen. Ik moest zelf in de gaten houden wannneer de urine zak vol was en dan bellen. Op zich geen probleem. De vorige keer echter werd dat in de gaten gehouden door de totaal ander type verpleegkundigen. Ze kwamen steeds checken uit zich zelf.

Ik vroeg de tweede dag s'ochtends om een pot warme thee, dan stroomde het wat beter van door. 'Nee is niet beschikbaar', zei een jonge meid. Na twee potten thee voor me gezet te hebben die dag ervoor was ze het zat.. Ik dacht 'Meisje je moest es weten hoe graag ik zelf opgestaan was om een potje thee te zetten'.
Maar ik zat gekluisterd aan een infuus.

De tweede dag was er ontbijt s'ochtends met een glaasje thee. Daarna geen koffie of thee aanbod meer, ze kwamen niet langs nergens niet. De eerste dag was er wel iemand die de gang langs liep met thee en koffie.

Zo nog een paar voorbeelden.

De volgende ochtend bij de wisseling van de wacht was er wél een wakkere alerte verpleegkundige; ook de nachtverpleger was uit hetzelde hout gesneden.

Ik bleef vriendelijk en beleefd en zei 'Het spijt me dokter dat u het zo opvat en ik zal er over nadenken'. 'U heeft niets na te denken', ik verbreek NU de overeenkomst'. Het was net voor het weekend en ik was zwaar over mijn toeren. Na een vreselijk weekend met veel buikpijn en klachten, belde ik maandagochtend mijn huisarts. Zij suggereerde om mijn verzekering te bellen, misschien dat zij konden bemiddelen'. Mijn verzekering meldde dat ze alleen aan wachtlijst bemiddeling doen bij knieoperaties en dergelijke. Het was net vakantie periode en de Ok draaiden op halve kracht.

Ik maakte me erg ongerust, wetende wat ik had besefte ik dat ik zo snel mogelijk geopereerd zou moeten worden. Ik ben een aantal ziekenhuizen gaan bellen maar nee, dat kon zomaar niet.
Maar ik wil eigenlijk ook geopereerd worden door een uroloog die dit soort operaties vaker heeft gedaan, realiseerde ik me. Mijn vraag was volkomen legitiem. Ik had hem beleefd en vriendelijk (zoals ik ben) gesteld, ik ben van nature nogal bescheiden.

Het schoot me te binnen dat er net een artikel in Elseviers had gestaan 'Urologen de loodgieters van de medische wetenschap'. Daar kwam dr Smans als beste uroloog van Nederland uit naar voren. Door deze arts wil ik geopereerd worden, dacht ik. Ik belde met het ziekenhuis, vertelde in het kort mijn situatie. Ik kon dezelfde mdddag terecht!
Wat was ik blij!

Dr Smans nam alle tijd om mijn verhaal aan te horen, achtte de situatie na een cytoscopie als ernstig en anderhalve dag later aan het eind van de middag ben ik geopereerd. De verpleging was er geweldig, kreeg zelfs een glaasje warme melk toen ik s'nachts om half vier nog met mijn leeslampje in bed lag te lezen. Durfde niet te gaan slapen met al die infusen en catheters end in mijn lijf. Daarna viel ik in slaap.

Een paar weken na de operatie besloot ik een klacht in te dienen. Het ziekenhuis wilde met het adres van de klachtencommissie niet geven. Wel kreeg ik de naam en mail adres door van de klachten functionaris. Die meneer zei: 'Maar mevrouw, dat kunt u toch ook niet vragen'. Ik heb dat nog nooit meegemaakt als gynaecoloog'. Ik heb wel uitgebreid met deze functionaris gesproken, telefonisch. Ik bleef volhouden dat ik het een volkomen normale legitieme vraag vind maar dat ook ik het moeilijk en lastig vond om hem te stellen vandaar dat ik het vroeg aan het secretariaat, die mij ongevraad hadden doorverbonden. Na dat gesprek kreeg ik een brief met 'dat toch ook hij en zijn collega's wel vonden dat prof Witjes te ver was gegaan'. Toch nam ik daar geen genoegen mee.

Daarna heb ik Zorgbelang Gelderland gebeld. Die hebben het ziekenhuis gebeld en met moeite wél het adres van de klachtencommissie gekregen.

Moreel heb ik veel steun gehad aan Zorgbelang Gelderland maar ik besloot om alleen mijn klachten in te dienen en het zelf te formuleren. Ik kreeg daarbij tot mijn verrassing steun van de secretaris van de commissie. Met haar heb ik eerst mondeling de situatie doorgenomen.

Na over en weer schriftelijk gereageerd te hebben tijdens de klachten procedure waarin prof Witjes de situatie zo probeerde te beschrijven wat áannemelijk zou moeten maken dat hij zo handelde. Daar was ik erg geschokt over, dat een arts, een professor bewust feitelijke onjuistheden vermeld.

Een half jaar verder; Mijn klachten zijn op alle 4 punten GEGROND verklaard. De Raad van Bestuur meldde 'dat ze onder de indruk waren van de grondigheid waarmee de klachtencommissie de zaak had onderzocht'. Ook de Raad van Bestuur achtte mijn klachten op alle punten gegrond en nam de aanbevelingen van de commissie om o.a het onderwijs op dit punt te verbeteren, ter harte'.