Verkeerde diagnose (25-07-09)
Onze dochter is opgenomen geweest toen ze psychotisch was. Zonder met haar te praten of met ons, als ouders, werd haar te kennen gegeven dat zij manisch depressief is. (er is ver weg een tante van haar vader die dit zou zijn, dus is de diagnose snel gemaakt) Als zij nachten niet slaapt wordt zij psychotisch. De psychiater noemt dit manisch. Onze dochter heeft concentratieproblemen, is zeer vergeetachtig, onzeker, slaapproblemen, angstig, hyperactief in hoofd, achterdochtig, snel moe, veel stress, weinig zelfvertrouwen, na deze diagnose helemaal geen zelfvertrouwen meer. Afijn, ze heeft nu een stempel voor haar leven en medicijnen. Als je zegt, dat je het niet eens bent met de diagnose, krijg je te horen: O, je hebt het nog steeds niet geaccepteerd? Doe je een second opinion, vallen psychiaters elkaar eCHT niet af. Er is nog nooit met haar gesproken, waar zij zeker behoefte aan heeft. Lang leve onze psychische gezondheidszorg.

Cila
Reacties (1)
1 Vrijdag 09 Oktober 2009 00:21
p hansen
Gaan voor die second opinion zou ik zeggen. Maar als u bij voorbaat aanneemt dat alle artsen elkaar napraten en denken moet u
1 vragen of uw dochter het met uw inzichten eens is
2 weggaan uit het medische circuit
3 u moet zelf in therapie wegens paranoia
 
degezondepatient.nl gemaakt door WorkingComputer.nl | Webmaster Login |