Onlangs hoorde ik alweer een zorgprofessional vertellen over het zogenaamde 'slecht-nieuws-gesprek', dat zij geleerd had toe te passen. Het blijft een hardnekkig misverstand dat je als brenger van het nieuws kunt weten of het voor de ontvanger slecht nieuws is.

Stel bijvoorbeeld dat uw zieke oude vader overleden is. Het is volstrekt afhankelijk van uw situatie of dit slecht nieuws voor u is of niet. Hoe was uw relatie met uw vader? Wachtte u met smart op zijn erfenis? Weet u dat hij graag dood wilde en bent u dus blij nu hij overleed? Mist u hem nu al en bent u dus vooral verdrietig? Ander voorbeeld: U krijgt na veel onderzoek te horen dat u een hartkwaal hebt. Wist u eigenlijk al dat er iets aan de hand was en bent u blij met de duidelijkheid nu er mogelijk iets aan gedaan kan worden? Of is dit nieuws een slechte donderslag bij heldere hemel? Kortom de brenger van het nieuws weet tevoren niet of het overwegend goed of slecht nieuws voor u zal zijn.

De ontvanger bepaalt of het nieuws slecht of goed is.

Waarom is het nu zo belangrijk dat de brenger het nieuws niet al op voorhand het stempel 'slecht' meegeeft? Ik neem weer het hiervoor genoemde voorbeeld van het overlijdensbericht over de vader. Op welke manier van nieuws brengen zult u in een open eerlijk gesprek met de nieuwsbrenger kunnen komen over uw echte gevoelens?

"Ik heb slecht nieuws voor u. Uw vader is overleden. Wilt u even zitten?" (Impliciet wordt u hier in de rol van verdrietig kind geplaatst)

of:

"Uw vader is overleden. Is dit een schok voor u? (Deze nieuwsbrenger laat de betekenis van het nieuws - goed of slecht - geheel door uzelf bepalen)

Waarom blijft die term 'slecht-nieuws-gesprek' dan toch zo hardnekkig in stand bij veel zorgprofessionals?

Deels zal het onwetendheid zijn. Maar de neutrale manier van nieuws brengen vraagt wel meer echte aandacht en betrokkenheid van de nieuwsbrengers, waartoe deze misschien niet in staat of bereid zijn. Ik roep (opleidingen van) artsen op, om de term 'slecht-nieuws-gesprek' af te schaffen en alleen de neutrale term 'nieuws-gesprek' te gebruiken. Dan is het veel duidelijker dat alleen de
ontvanger van het nieuws bepaalt wat dit nieuws voor hem/haar betekent en dat de brenger van het nieuws zich voor de beleving van de ontvanger open moet stellen.


<<Terug

Reactie

Geplaatst op: 21-09-2008 21:53
Kitty